Hoe ik leef van 70 euro in de maand

We hebben allemaal tegenslagen te verwerken in ons leven, maar het verhaal van onze cliënte Selina wilden we echt even onder jullie aandacht brengen. Deze jonge vrouw heeft al behoorlijk veel ellende voor haar kiezen gekregen in haar leven. Selina moet momenteel rondkomen van 70 euro per maand. Maar ze staat nog steeds overeind en werkt graag als vrijwilliger voor organisaties in de evenementenbranche. Selina lucht haar hart in deze blog. Get inspired!

Wie ben je? Ik ben Selina, 34 jaar oud en ik woon in Rotterdam. Ik heb een dochter van 14 jaar oud. Hoe ben je in contact gekomen met Miss Legal? Ik was met mijn vriendin op zondag 6 maart naar de Single Supermom day. Daar gingen we een klein zaaltje in met een groep vrouwen, waar filmpjes werden getoond en vragen werden gesteld. Er werd toen een vraag gesteld: "wie komt er niet rond met het inkomen dat ze nu hebben?". Ik deed mijn hand omhoog en ik werd uitgekozen om mijn verhaal te doen. Miss Karina van Miss Legal kwam er gelijk tussen en zei tegen mij "jou heb ik nodig, jij hebt een heel inspirerend verhaal, ik wil dat anderen dit horen". Met haar heb ik toen even gesproken over mijn leven. Wat is je verhaal? Het begon in 2006. De relatie met de vader van mijn dochter eindigde in dat jaar. Tijdens deze relatie waren veel schulden ontstaan door mijn ex.

Eind 2006 ontmoette ik iemand anders, een creoolse man. Mijn familie was het daar eigenlijk niet mee eens, omdat ik een hindoestaanse vrouw ben. Zij deden heel moeilijk. Deze man heeft toch veel moeite gedaan om met mij een relatie te beginnen, hij nam me mee uit eten of lunchen, dat vond ik erg leuk. Ik heb de relatie toen alsnog doorgezet.
Kort daarna begon het claimen, ik mocht van hem niet meer werken en niet meer omgaan met mijn vrienden. Ik was het daar niet mee eens, ik wilde mijn vrienden niet opgeven. Toen begonnen de irritaties en begon hij mij te slaan. Het ergste was dat ik het slaan toen heel normaal vond. Ik weet ook niet waarom of hoe dat zo kwam. Iedere keer wanneer hij me weer had geslagen zei hij wel sorry, kocht hij cadeautjes en probeerde het goed te maken. Ik dacht toen: ach, fouten maken doet iedereen wel. Mijn dochtertje was er iedere keer bij en die begon er ook last van te krijgen. De buren belden regelmatig de politie, die trof elke keer een kindje aan waarna mijn dochtertje in 2008 uit huis is geplaatst. Zij was toen 6 of 7 jaar. Mijn moeder heeft hard gevochten om mijn dochter te kunnen opnemen in haar huis. Daar ben ik tot nu toe nog steeds erg dankbaar voor. Nadat zij uit huis was geplaatst heb ik een paar keer geprobeerd een einde te maken aan mijn leven.

Desondanks bleef ik toch bij mijn vriend. De mishandelingen stopten niet en ik raakte steeds meer geïsoleerd.  De schulden die er al waren bleven ook maar oplopen, omdat hij daar misbruik van maakte. In 2008 ben ik toen met de kredietbank in aanraking komen en heb ik daarna 6 jaar in de WSNP gezeten.  Ik werd ook in die periode heel erg ziek door het huiselijke geweld. Ik was steeds in en uit het ziekenhuis met een hersenschudding en gebroken ribben. Zes jaar geleden woog ik 115 kilo, ik ben in 2010 87 kilo afgevallen als gevolg van een chronische maagontsteking, waar ik nu nog steeds last van heb. Ik kan niet goed eten of drinken. Hoe is het met de WSNP afgelopen? Door mijn ziekte had ik tijdens de WSNP 6 sollicitaties gemist. De bewindvoerder en de rechter vonden dat ik daardoor geen schone lei mocht krijgen. Dit gebeurde in april 2014. Mijn schulden waren er dus nog steeds. Ik moest toen beschermingsbewind aanvragen, anders zou ik vanwege een huurachterstand uit mijn huis worden gezet. Ik zit nu bij Obin beschermingsbewind en alle schuldeisers moeten nog aangeschreven worden. Ik moet daarnaast leven van 70 euro per maand, dat is 35 euro per twee weken.

Hoe voelde dat om te horen dat je moest rondkomen met 70 euro per maand?  In het begin werd ik er depressief van. Ik wilde niet meer naar buiten omdat ik dacht dat ik mensen toch niets te bieden had. Ik had het gevoel alsof mensen het aan mij konden zien dat ik zoveel problemen had. Maar ik moest het toch doen, ik had geen keus. Het is heel pittig, hartverscheurend en moeilijk. Inmiddels doe ik het al een jaar. Mijn vriendinnen geven me soms kleding die zij niet meer passen of ik kan met hen mee eten. Op de één of andere manier lukt het wel, het is alleen heel erg wennen. Hoe is de situatie nu? Eind september 2009 is de relatie met mijn ex voorbij gegaan. Hij had me bewusteloos geslagen, is er vandoor gegaan en sindsdien heb ik niets meer van hem gehoord. Ik heb bij de politie aangifte gedaan, maar zij hebben niets kunnen doen. Mijn dochter woont nog steeds bij mijn moeder, godzijdank dat zij toentertijd niet bij een vreemde is geplaatst. Nu kan ik haar gelukkig elke dag zien. Wat is je doel de komende jaren? Ik wil graag vrijwilligerswerk doen. Ik vond de Single Supermom day zo gezellig en inspirerend. Ik zag al die vrijwilligers daar en ik dacht: "dat wil ik ook". Ik kan achter de bar staan, ik kan helpen met de organisatie van events, ik kan flyeren, ik kan en wil graag ambitieuze en hardwerkende ondernemers ondersteunen bij organisatorische taken. Miss Karina heeft mij al aangeboden om Miss Legal te helpen met de organisatie van hun workshops, dat vind ik geweldig. Ik heb 6 jaar binnen gezeten, ik kom alleen met mijn twee vriendinnen nog buiten. Ik wil weer onder de mensen komen, kunnen lachen, gewoon weer mezelf zijn. Mensen ergens mee helpen, vind ik geweldig. Ik wil mij daar ook verder in ontwikkelen en bewijzen en laten zien wie ik ben. Ik hoop ook mijn zelfvertrouwen weer terug te kunnen winnen. Welke boodschap wil je overbrengen met dit verhaal? En naar wie? Sowieso aan alle vrouwen die in het verleden mishandeld zijn of momenteel mishandeld worden. Het is helemaal niet normaal, het mag absoluut niet gebeuren. Krijg je één tik, dan moet je al wegwezen! Vrouwen moeten voor zichzelf opkomen en sterk zijn, niet afhankelijk zijn van een man. Ik dacht jarenlang dat ik per se een vriend moest hebben, een man in mijn leven. Maar dat is absoluut niet zo. Wij vrouwen zijn zoveel sterker dan wij denken. Na alles wat ik heb meegemaakt, sta ik er wel nog steeds. Ik ben daar heel trots op. Ik schaam me ook niet meer dat ik onder beschermingsbewind sta. In mijn eentje zou het alleen niet lukken.

 

Deel deze pagina

Advies nodig over dit onderwerp?

Keep calm en vraag het aan Miss Legal!

Stel Miss Legal een prive vraag

Laat een commentaar achter

U moet Geregistreerd of Ingelogt zijn